Zabytki:

  • Kościół św. Marcina
    jest najważniejszym zabytkiem kultury w miejscowości. Po przeciwległej stronie kościoła leży stary cmentarz otoczony kamiennym murem. Pozostał na nim jedynie wysoki kamienny krzyż z bogatą ornamentyką i rzeźbą figuralną (Kalwaria), który został ogłoszony zabytkiem kultury. Atmosfera "miejsca świętego" oddziałuje na odwiedzających to miejsce gości i pobudza do zatrzymania się chociaż na chwilę w codziennym pośpiechu
     

Obecní úřad
790 66 Skorošice 93

584 437 246

skorosice@rychleby.cz

Godziny urzędowania

Poniedziałek

Środa

8:00 hod. - 17:00 hod.

8:00 hod. - 17:00 hod.

Linky:

Mikroregion Žulovsko

Nýznerowski wodospady

Kamenná - zanikła osada

Petrovice - miejscowa część

Nýznerov - miejscowa część

HISTORIA

Czeska nazwa jest bezspornie związana z imieniem Skoroša, który jest udokumentowany jako założyciel Skorošic i Kolnovic. Najprawdopodobniej chodziło tutaj o nazwę pochodzenia słowiańskiego, ponieważ odpowiadała temu pierwotna niemiecka nazwa Scoronsdorph, z której powstała w końcu nazwa Gurschdorf. W przeszłości rozróżniano Dolní i Horní Skorošice, które miały samodzielne katastry, jednak do pierwszej miejscowości należały również osada Sedm Lánů (również Sedmlánů, po niemiecku Siebenhuben) a do drugiej osada Kamenné (przedtem także Kamenička, Steingrund, na nowszych mapach również Kamenná). Po 1945 roku do Skorošic zostały przyłączone także dwie samodzielne miejscowości. Od roku 1949 Petrovice a od roku 1960 Tomíkovice. Na końcu została także przyłączona osada Nýznerov, której część pierwotnie należała do Žulové (Frýdberku) a druga część do Vápenné (Zigharticím). W 1976 roku Skorošice wraz ze wszystkimi osadami zostały administracyjnie połączone z Žulovą, ale w 1990 roku znowu się usamodzielniły, tym razem bez Tomíkovic.

W 1991 roku kataster Skorošic, włącznie z Petrovicami a już bez Tomíkovic, posiadał nadzwyczajnie dużą powierzchnię 4640 hektarów, z czego pierwotne Skorošice wraz z osadami posiadały 3491 hektarów, w większości gruntów leśnych. Tym razem kataster obejmował całą południową część Gór Rychlebskich, począwszy od okolicy góry Pomezný (924 m) do Břidličné (949 m), Kovadliny (989 m) aż do najwyższego szczytu Smrk (1125 m) leżącego w katastrze Horní Lipové. Ten górski grzbiet nie był osiedlony, podobnie jak obszar od Smrku na północ w kierunku górskiego masywu wokół Lví hory (1040 m), który jest oddzielony od przygranicznego pasma doliną /Stříbrné údolí/ oraz górnym biegiem potoku /Stříbrný potok/. Wioski i osady Skorošic są rozmieszczone na niższych terenach w północno-wschodniej części katastru, gdzie Góry Rychlebskie przechodzą w Przedgórze Žulovskie (Przedgórze Paczkowskie, Žulovská pahorkatina). Właściwe Skorošice ciągną się od Žulové na południowy-zachód przez dolinę Skorošickiego potoku i wzdłuż drogi, z której w dolnej części wioski rozchodzą się drogi na zachód do Petrovic oraz na południe w kierunku Nýznerova, podczas gdy pierwotna droga kończy się w górnej części wioski w kierunku gór i lasów. Wysokość bezwzględna, czyli położenie nad poziomem morza, jest podawana od 355 do 613 m (średnio 404 m). Osada Kamenné powstała na południe od Skorošic w górskiej dolinie biegnącej w kierunku szczytu Břidličný, ale po 1945 roku zanikła. Na południe od sąsiedniej Žulové w dolinie Stříbrného potoku znajdują się domy obu części Nýznerova. Była osada Sedm Lánů składa się dzisiaj tylko z kilku domów położonych na północ od Skorošic, z którymi jednak nie ma bezpośredniego połączenia a dostępna jest tylko z drogi prowadzącej z Žulové do Vlčic a następnie do Javorníka. Jako część Skorošic są uznawane dzisiaj tylko Petrovice.

Imię Skoroša, założyciela wioski pojawia się w dokumentach już w latach 1268 i 1271, ale istnienie miejscowości o tej samej nazwie jest udokumentowane dopiero na początku XIV wieku (datowanie na 1290 rok jest problematyczne). Była to dosyć duża wioska, ponieważ posiadała łącznie 60 łanów. Była tutaj zbudowana mała fortyfikacja, kościół i jeszcze prawdopodobnie twierdza nad doliną Skorošickiego potoku. Skorošice należały wtedy do zamku Frýdberk i utrzymywały się dzięki dobremu położeniu przy szlaku handlowym biegnącym w kierunku Kłodzka. Kiedy zamek Frýdberk został w 1358 roku kupiony przez biskupów wrocławskich, Skorošice zostały włączone również pod władzę biskupią. Jednak oprócz tego duży majątek należał także do tutejszego wójtostwa. W XV wieku wioska częściowo opustoszała. W następnym okresie pojawia się tutaj huta szkła, z którą było związane wolne gospodarstwo. Jednak pod koniec XVI wieku zostało ono rozparcelowane. Poprzez podział kolejnego gospodarstwa powstaje w 1565 roku osada Sedm Lánů. W tym okresie rozróżniano także Dolní i Horní Skorošice. Tutejsza parafia na początku XVII wieku posiadała największy zasięg na Frývaldovsku. Należały do niej Frýdberk, Zighartice, Serksdorf i Vlčice. Istnienie szkoły zostało tutaj udokumentowane już pod koniec XVI wieku, ale prawdopodobnie istniała jeszcze wcześniej.
W czasie wojny trzydziestoletniej ta największa wioska w posiadłościach frýdberskich była niszczona przez wojska, ogień i mór. Następnie znowu zaczęła się rozwijać, szczególnie na południu w Horních Skorošicích a po 1690 roku na terenie nowo powstałej osady Kamenné, chociaż osadnicy musieli ciężko pracować na każdy kawałek chleba na nieurodzajnej ziemi. Z drugiej strony tutejsza parafia zaczęła się zmniejszać dzięki powstaniu nowych parafii w okolicy, traciło znaczenia także skorošickie wójtostwo.

W 1730 roku w Skorošicach (po fali moru w roku 1713) mieszkało łącznie 55 rolników, 4 ogrodnicy i 57 chałupników. Oprócz utrzymania z ubogich pól i lasów, większość mieszkańców utrzymywała się z sadownictwa i przędzenia. Pojawili się tutaj także pierwsi kamieniarze. Po podziale Śląska w 1742 roku zmniejszyło się znaczenie szlaku handlowego do Kłodzka a we wiosce jeszcze bardziej rozpowszechniły się przędzalnie. Już w XVIII wieku udokumentowano w Skorošicach istnienie warsztatu rzeźbiarskiego, w którym obrabiano miejscowy granit.
W pierwszej połowie XIX wieku Skorošice były nie tylko jedną z największych wiosek na Frývaldovsku, w 1836 roku było tutaj 1777 mieszkańców i 264 domów, ale Skorošice należały także do liczących się ośrodków przetwarzających włókno i handlu włóknem; z handlu włóknem znana była szczególnie rodzina Latzelów. Było tutaj nawet sześć wytwórni potażu, duża bielarnia, także kilka młynów, tartak i olejarnia. Kościół i plebania zostały znowu wybudowane po pożarze w 1833 roku. Budowa kościoła św. Marcina została zakończona dopiero w 1844 roku. Osada Sedm Lánů w 1836 roku posiadała tylko 10 domów i 59 mieszkańców a osada Kamenná 38 drewnianych domów i 281 mieszkańców; była tutaj także wytwórnia potażu a ze względu na odległość  skorošickiej szkoły dzieci uczyły się bezpośrednio w miejscu zamieszkania.

Po zakończeniu feudalizmu Skorošice zostały włączone do powiatu Vidnava w politycznym powiecie Frývaldov. Jednak trudne warunki utrzymania zostały. Produkcja włókna powoli zanikała, chociaż kilka warsztatów włókienniczych i domowa produkcja zachowała się aż do okresu pierwszej republiki. Rozwój przemysłu kamieniarskiego na Frýdbersku miał tylko częściowy wpływ na tą miejscowość, szczególnie poprzez założenie tu kamieniołomów granitu przez kilka firm pochodzących z innych miejscowości. Z bogactwa lasów korzystał przemysł drzewny. W Nýznerowie została zbudowana stosunkowo ważna elektrownia wodna. Obywatele niemieccy w okresie pierwszej republiki wybierali najpierw partię chrześcijańsko - społeczną, ale w końcu nawet tutaj większość uległa obietnicom K. Henleina.
Osiedlanie tej miejscowości czeskimi rodzinami po maju 1945 roku bardzo się przedłużyło, dlatego miejscowość straciła swoje pierwotne znaczenie i wielkość. W roku 1978 został zamknięty kamieniołom, także działał tylko kamieniołom lasów państwowych. Była gorzelnia spółdzielcza zanikła po 1948 roku, jednak tutejszy tartak przetrwał do dnia dzisiejszego. W Nýznerowie znajduje się zarząd Zakładu leśnego Javorník. Pozostała tutaj poczta, szkoła pierwszego stopnia, parafia katolicka a w 1990 roku istniały tutaj cztery sklepy i jedna gospoda.

 

loga_erp


     © 2007 - 2010  Gmina Skorošice